ในป่าลึกที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนา ลมพัดเบาๆ ทำให้ใบไม้ร่วงหล่นอย่างช้าๆ เสียงนกร้องเบาๆ เป็นแบ็คกราวด์ให้กับธรรมชาติที่สงบสุข ณ ที่นั่นมีหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อว่า “พรรณไพร” หมู่บ้านนี้ถูกซ่อนเร้นอยู่ในป่า ไม่มีใครรู้จักนอกจากผู้ที่เกิดและเติบโตที่นี่ หนึ่งในนั้นคือเด็กหนุ่มชื่อ “ตะวัน” ตะวันเป็นเด็กหนุ่มที่ชอบการผจญภัย เขามักจะออกไปสำรวจป่าเพื่อค้นหาสิ่งใหม่ๆ วันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังเดินเล่นในป่า เขาได้พบกับแผ่นหินเก่าๆ ที่มีสัญลักษณ์ประหลาดสลักอยู่ ตะวันรู้สึกตื่นเต้น เขาจึงกลับไปหาปู่ของเขา “ปู่เนียร” ผู้เป็นผู้รู้เรื่องราวในอดีตของหมู่บ้าน